سهند سفید برفی

سینه از عطر توام سنگین شده

ای به روی چشم من گسترده خویش

شایدم بخشیده از اندوه بیش

همچو بارانی که شوید جسم خاک

هستیم ز آلودگی ها کرده پاک

ای تپش های تن سوزان من

آتشی در سایه ی مژگان من

ای ز گندمزارها سرشارتر

ای ز زرین شاخه ها پربارتر

ای در بگشوده بر خورشیدها

در هجوم ظلمت تردیدها

با توام دیگر ز دردی بیم نیست

هست اگر جز درد خوشبختیم نیست

آه ای با جان ما آمیخته

ای مرا از گور من انگیخته

چون ستاره، با دو بال زرنشان

آمده از دور دست آسمان

..عشق دیگر نیست این،این خیرگی ست

چلچراغی در سکوت و تیرگی ست

عشق چون در سینه ام بیدار شد

از طلب پا تا سرم ایثار شد

ای نگاهت لای لایی سحربار

گاهوار کودکان بیقرار

ای نفسهایت نسیم نیمخواب

شسته از من لرزه های اضطراب

خفته در لبخند فرداهای من

رفته تا اعماق دنیاهای من

ای مرا با شور و شعر آمیخته

اینهمه آتش به شعرم ریخته

چون تب عشقم چنین افروختی

لاجرم شعرم به آتش سوختی

سالی سرشار از سلامتی و شادی در کنار عزیزان برای همه ی دوستان آرزومندیم.

برای تعطیلات به دیدار خانواده ی مادری به سوی نصف جهان شتافتیم:

اطراف تبریز برای خوردن صبحانه اطراق کردیم:

هر چی به اصفهان نزدیکتر میشدیم هوا گرمتر و گرمتر میشد، تا اونجایی که موقع گشت و گذار از شر کاپشن و پلوور راحت شده و تیشرت دوست داشتنیِ مهربان همدم ما شد.

میدان نقش جهان:

ناگفته نماند که دو روز اول بعنوان لیدر تور انجام وظیفه شد:

دنبال بازی:

قایم باشک:

چهل ستون:

موزه ی علوم طبیعی اصفهان:

اینم پسر خاله ی کوشولو موشولو که همش دوست داشتم بغلش کنم:

و بالاخره جیره ی من در همه ی سفرها به اصفهان......این پارکو خیلی دوست دارم چون هم یه عااااااالمه حوض آب داره هم یه عاااااالمه اسباب بازی:

طبیعتی زیبا در راه برگشت که طبع شاعری آدمو تحریک میکرد و باعث شده بود که واسه ی مامان و بابا این آهنگو زمزمه کنم:

.....دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره

....دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره

....وقتی ای دل به گیسوی پریشون می رسی خودتو نگه دار

....وقتی ای دل به چشمون غزل خون می رسی خودتو نگه دار.......

....و سرانجام به مقصد رسیدیم و در سال جدید حضوری چشم گیر با اسباب بازی های نازنین به هم رسانده شد تا مامان بتونه با خیال راحت چمدونا رو باز کنه و وسایل رو جابجا کنه:

در این راستا اولین نقاشی معنی دار آدمکی ترسیم شد:

و سیزده به دری به یادماندنی:

و تقویمای امسال که به مدیریت خاله سولماز مهربون و به معاونت خاله زهرای نازنین تهیه شد:

ناگفته نمانه که من نقش بسیار بسیار مهمی در روند بهبودی مامان و بابا داشتم:

مریض داری واقعاً کار طاقت فرسایی یه:

چند وقت پیش هم رفتیم یه آتلیه ی غیر انتفاعی؛۳-۴ ساعت اونجا بودیم همه جا رو به هم ریختیم کلی بازی کردیم تازه ناهار هم بهمون دادن!!!!خدا وکیلی کدومتون تا حالا یه همچین آتلیه ی باحال و باکلاسی رفتین؟؟؟

 نوروز پیشاپیش مبارک

بیشتر نمی نویسم تا خدای نکرده به خواننده ها سرایت نکنه.

این شما و این هم تصاویر سفید برفی قبل از بیماری:

برج می سازه و به نظاره میشینه:

بادکنک باد میکنه و وقتی میترکه میترسه و کلی گریه میکنه:

غرق در بازی و خیس عرق:

یهو هوس کیک تولد و شمع فوت کردن میکنه و مامانو مجبور میکنه دست به کار بشه و واسش کیک بپزه:

بعد از هر بار شمع فوت کردن بازم میخواد که شمعا روشن بشن و وقتی که به خواسته اش جامه ی عمل میپوشونه کلی ذوق زده میشه:

این دو تا دسته گل هم که یارهای غارش هستن و تقریبا یه روز در میون باید باهاشون تلفنی صحبت کنه و خیلی دوستشون داره؛علی و پارسا:

سعی میکنه خرابکاریهاشو خودش درست کنه:

نتایج تعمیرات تلفن و اولین باری که از چسب زخم استفاده میکنه:

جدیدا هم هر وقت میخواییم ازش عکس بگیریم این مدلی ژست میگیره:

انشاالله پست بعدی پس از بهبودی کامل.

روزا تند تند دارن می گذرن و سفید برفی من داره تند تند بزرگ و بزرگ تر میشه و دیگه رسما شده همدم و مونس مامان.زمانی  که شادم باهام شادی می کنه زمانی که ناراحتم مثل آدم بزرگا دلداریم میده....چقدر زود پسرم بزرگ شد.... و ناگفته نماند که شیطنتاش همچنان سر جاشه و آپدیت میشه:

عشق توپ و فوتباله و چنان شوتایی میزنه که همه چیزو منهدم می کنه:

توپ بازی و خرابکاریهای حاصله:

تــــــــــــــــــــــــــــوی دروازه:

همیشه توی مغازه ی اسباب بازی فروشی چشمش دنبال توپ می گرده اگه پیدا نکرد میره سراغ ماشین:(کوچکترین توپها رو از بین تعداد انبوه اسباب بازی ها پیدا میکنه):

اینا هم توپهای مورد علاقه اش هستند که همیشه باید دم دست باشند و صبح که از خواب پا میشه اول باید یه دور حاضر غایب بشن(بماند که اگه آدم بخواد بره تو اتاقش باید از روی توپها رد بشه......):

روزی یه بار هم میبردشون حموم:(کلاه ایمنی هم میذاره که یه وقت خدای نکرده زبونم لال روم به دیوا آب رو سرش نریزه!!!!!)

وقتی که دیگه حسابی توپ بازی میکنه و همه چی رو درب و داغون به لاوه های مامان گوش می ده و می ره سراغ ماشین بازی:

گاهی هم برای تنوع از وسایل مامان و بابا واسه خودش اسباب بازی درست میکنه:

وقتی که می ریم بیرون هر جایی که فواره داشته باشه مثل فلکه ها و میدانها رو دوست داره نگاه کنه و یا به قول خودش بره به آب دست بزنه ببینه سرده یا گرمه!!!!

دوش با آبیاری قطره ای در پارک:

توی رستوران هم به خاطر آکواریوم یه جا نشست و غذاشو تا آخر خورد:

بعد از آب بازی می رسیم به  تاب تاب عباسی و سرسره بازی (البته عکسا مال زمان غیبت کبری مونه):

خسته از بازی و استراحت در پارک:

ره آورد سفر به اصفهان:

سی و سه پل:

کلیسای وانک:

در راه برگشت در حال آواز خوندن واسه ی آقای راننده:

داغ لار اوی اوی اوی         یول لار اوی اوی اوی....

سفید برفی و دوستان:

روابطش با بچه ها خوبه و دوستشون داره مخصوصا اگه همسن و سال باشن و بتونن خوب با هم بازی کنن.

این سه تا دستشون تو یه کاسه است:

خدا می دونه دارن با هم چه نقشه ای می کشن!!!از اون نگاه های شیطانی یه.

.....و آخرین تصاویر سفیدبرفی.به نظرتون بزرگ شده؟؟؟؟

-------------------------------------------------------

و اما عکسای تولد سفید برفی که به علت تنبلی مامان به تاخیر افتاده:

و این هم یه ژست سفارشی مخصوص دوستان عزیز:

دومین سالیه که حس زیبای مادر شدن و تجربه میکنم ولی انگار سالهاست که این حس با منه....

دومین سالیه که صدای خنده و گریه و حرف زدنش توی گوشم دلنشین ترین اهنگ زندگی ام رو مینوازه ولی انگار سالهاست که این صدا همراهمه...

دومین سالیه که معنی واقعی عاااااااااااااااشق شدن و میفهمم و این یعنی زندگی!!

دوستت دارم....نمیدونم چقدر فقط میدونم که نهایت نداره.وقتی که ادای گریه کردنو در میارم و تو با دستای کوچولوت بغلم میکنی و میگی مامان من دوستت دارم..انگار که دیگه توی این دنیا نیستم...بین اسمون و زمین معلق میشم و دیگه هیچ صدایی رو جز صدای قشنگت نمیشنوم ...

وقتی که از شیطنت هات عصبی میشم و صورت مثل ماهت و توی صورتم خم میکنی و با لبخند بی نظیرت میگی شلام مامان...دست و دلم میلرزه و دیگه خبری از عصبانیت نیست.نمیتونم در مقابل چشمای نافذت طاقت بیارم و محکم بغلت میکنم انقدر به خودم می فشرمت که میگی آآآآآآآآآآآآآآآآآآآخ مامان درد و فرار میکنی و منم به دنبال خودت میکشونی...و این میشه سر انجام عصبانیت من که میخواستم قاطعانه باهات برخورد کنم!!!!!!!!!!!!!!!

پسر دو ساله من می پرستمت.

برای تو و خویش چشمانی آرزو می کنم که چراغ ها و نشانه ها را در

ظلماتمان ببیند.گوشی که صداها و شناسه ها را در بیهوشی مان بشنود و

رودی که این همه را در خود بگیرد....

به تو نگاه میکنم و می دانم که این منم که نیازمند نگاه تو ام...نگاهی تا به

تو دل دهد...بگشایدت...آسوده خاطرت کند.

فردا روز تولد توست تولدی که زندگی مرا نه زندگی ما را دگرگون کرد

دگرگونی ای که حس زیبای غیر قابل توصیفی در من  برانگیخت.

به امید امدن فرداهای روشن در زندگی ات.

بابا:

بهترین آهنگ زندگی ام تپش قلب توست و قشنگ ترین روزم روز شکفتنت.

بالاخره این پروژه عظیم جیشولوژی هم به پایان رسید و در حال حاضر نزدیک به یک ماهه که دیگه  از پوشک خبری نیست.(البته غیر از شبها).

تقریبا کامل صحبت میکنه که جمله بندی هاشو فقط و فقط مامان متوجه میشه چون گاها اشتباهی کلمه های ترکی و فارسی رو جابجا استفاده میکنه.

گاهی اوقات فعلهایی رو که اصلا از لحاظ معنی ربطی به هم نداره رو توی یه خانواده صرف میکنه:

بیوخ:بخون

بیاخ:بخواب

میاخ:میخوام....

مترجم خوبی هم شده و به خیال اینکه عمه ها و عمو ها (کلا اذری زبان ها)علم به زبان فارسی شون در حد سفید برفی نیست حرفای مامان رو واسشون ترجمه می کنه!!!!!!!!!!

توی مهمونی ها اغلب خانوما به حال مامانی غبطه میخورن که پسر به این ارومی داره...غافل از اینکه سفید برفی توی خونه از دیوار راست میره بالا.باور ندارین؟؟؟؟؟؟اینم مدرک:

 بهترین مکان برای تماشای تلویزیون(به قول سفید برفی تی وی):

همه وسایل منزل باید توسط یه کارشناس تست بشه:

لپ تاپ در اختیار تام سفید برفی:

هدیه روز جهانی کودک:

صرف ابمیوه خنک با پسر عموی مهربان:

بیرون از منزل:

برای خرید اسباب بازی فقط به یک عدد کارت نیاز داریم همین:

...عشق آب و آب بازی حتی توی حیاط مطب دکتر:

جدیدا اصلا رستوران رو دوست نداره و واسه مامان و بابا سوسه میاد:

مجبور میشن شام و بردارن و برن توی یه پارک ....

در حال تشویق بچه هایی که دارن توی پارک بازی میکنن:

و از فرط خستگی از حال میره:

این هم یه "دوستت دارم "عاشقانه از زبون سفید برفی واسه همه خوانندگان وبلاگ: